Καλό ταξίδι Χρήστο... :-(

"Έφυγες" Χρήστο.Ελπίζω το στερνό σου ταξίδι να μην ήταν δύσκολο.Να μη ταλαιπωρήθηκες για να ξεκινήσεις.Χαλάλι όμως η ταλαιπωρία.Τώρα είσαι με τη Μυρτώ σου.

Να μας κοιτάς απο εκεί ψηλά και να χαμο-γελάς.Ανήκεις στο πάνθεον των ανθρώπων που αγάπησαν αυτό που υπηρέτησαν και αγαπήθηκαν για αυτό που διάλεξαν να υπηρετήσουν...

Τη μαγεία της απαγγελίας σου είχα τη χαρά να την γνωρίσω.Από κοντά.Είπα μετά να σου πω ένα μπράβο.Στεναχωριέμαι που δε θα στο πω.Ξέρω όμως ότι μόλις το έλαβες...

Ο Χρήστος Τσάγκας απαγγέλει το ποιήμα του Κωνσταντίνου Καβάφη "Ιθάκη"


Το υποκριτικό σου ταλέντο το αγάπησα πιότερο στη σειρά

"Παππούδες εν δράσει"

Καλό ταξίδι νονέ μου...

Μετά από μεγάλο αγώνα δε κατάφερες να βγεις νικητής.Κάτι τέτοιες στιγμές το μυαλό αδειάζει και οι λέξεις χάνουν το νόημα τους.Αυτή η γαμημένη επάρατη νόσος νίκησε για άλλη μία φορά.Περίεργο αλλά από μία άποψη είμαι ήρεμος.Βασανιζότανε πολύ το τελευταίο διάστημα οπότε τώρα ξεκουράστηκε.Θα μπορούσε να μπει σε μηχανική υποστήριξη αλλά δε θα του πρόσφερε κάτι.Απλά θα πάρατεινε την αγωνία.Για αυτό αρνήθηκε η οικογένειά του.Για να ηρεμίσει πρώτα από όλα ο ίδιος.

Ένα χρόνο το πάλεψες παλικαρίσια.Είχαμε την ελπίδα ότι η μεταμόσχευση μυελού των οστών θα πήγαινε καλά.Δεν υπήρχε καλύτερος δότης από τον αδερφό σου.Περνούσε ο καιρός.Άλλοτε η άνοδος άλλοτε η πτώση.Από ένα σημείο και μετά οι γιατροί πειραματίζονταν με τη κορτιζόνη.Του τη μειώνανε σιγα-σιγά να δούνε αν θα αντιδράσει ο οργανισμός.

Τη τελευταία εβδομάδα είχε και δύσπνοια οπότε έπρνε και οξυγόνο.Καπού μέσα μου ήξερα ότι πλησιάζει η αντίστροφη μέτρηση.Απλώς δε γούσταρα να το παραδεχτώ.

Ξαφνικά κρυώνω.Κρυώνω πολύ.Νοιώθω κούραση.Έχω κουραστεί να χάνω αυτούς που αγαπάω.Ο παππούς μου,ο θείος μου.Ο νονός μου.Δε γουστάρω να πεθαίνει κανείς.Γιατί να πρέπει να στενοχωριόμαστε;Σε τι έχουμε φταίξει και το πληρώνουμε έτσι;Σε ποιούς χρωστάμε ρε γαμώτο;

Ειμαι θυμωμένος.Πολύ θυμωμένος.

Πολυζώης Σωτήρης:1946-2011


 

"Ορκιστείτε παρακαλώ"

Μία από τις αγαπημένες μου σειρές θρύλους των αρχών της δεκαετίας του '80.Παρωγωγής του 1983.Εγώ πρέπει να την έβλεπα σε επανάληψη γιατί το '83 ήμουν δύο και κάτι ψιλά!!Καταπληκτικός ο Γιάννης Μιχαλόπουλος στο ρόλο του δικαστή.Μία κωμική σειρά που έχει πλέον καταχωρηθεί στις κλασσικές.

Βρείτε ένα μισάωρο για να ξαναθυμηθείτε τις εποχές που γυρίζονταν σειρές διαμάντια.Φτιαγμένες με αγάπη και μεράκι.


Επεισόδιο 01:Αγαθοκλής ο βιντεομανής

ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΥ ΠΟΛΛΑ!!! (να με χαιρόσαστε :-) :-) :-) )

Να σας κεράσω;

 
Πάρτε ένα...












Αφιερωμένο σε όλους εσάς που με αγκαλιάσατε παρά τα ελλατώματά μου...

Περαστικά σου... Φανερέ πράκτωρ 000

Ο μεγάλος ηθοποιός Θανάσης Βέγγος νοσηλεύεται στην Εντατική Μονάδα του Ερυθρού Σταυρού, έπειτα από ατύχηµα που είχε όταν έπεσε και χτύπησε, μετά απο εκγεφαλικό.
Πριν από λίγο καιρό ...
είχε νοσηλευτεί στο νοσοκοµείο του Ρίου στην Πάτρα, όπου υποβλήθηκε σε νευροχειρουργική επέµβαση για να αντιµετωπιστεί ανεύρυσµα.

Απ' ότι λένε οι γιατροί το αιμάτωμα αυτό, έχει ήδη αρχίσει να υποχωρεί αλλά η κατάστασή του είναι τέτοια που δεν τους επιτρέπει προς το παρόν να τον αποσωληνώσουν.
Στο πλευρό του πάντα οι δικοί του άνθρωποι και όλοι οι πιστοί θαυµαστές του που εύχονται γρήγορα περαστικά και να βγει νικητής και σε αυτήν τη δύσκολη στιγµή.

 Η ανάρτηση είναι αντιγραφή από εδώ...
http://prothselida.blogspot.com/2010/12/blog-post_5958.html?spref=fb

Μουσικό διάλειμμα :-)

Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος
Πρώτη εκτέλεση: Μαρινέλλα



Τραγούδι από το δίσκο "Η Μαρινέλλα του σήμερα σε τραγούδια του Γιώργου Χατζηνάσιου" (1978)

Να παίζει το τρανζίστορ τ' αμερικάνικα
κι εσύ περνάς στους δρόμους
με το μπουφάν στους ώμους
και τα πουκαμισάκια τα κοντομάνικα.

Έρημος η αγάπη δίχως όαση
στην άδεια κάμαρά μου να βλέπω τα όνειρά μου
σαν σήριαλ κομμένο στην τηλεόραση.



Να παίζει το τρανζίστορ τ' αμερικάνικα
κι εσύ περνάς στους δρόμους
με το μπουφάν στους ώμους
και τα πουκαμισάκια τα κοντομάνικα.

Άμμος είν' η αγάπη μέσα στα χέρια μου
τ' ανοίγω και τη χάνω, τα κλείνω δεν τη πιάνω
κι έτσι περνούν οι ώρες τα μεσημέρια μου.

Να παίζει το τρανζίστορ τ' αμερικάνικα
κι εσύ περνάς στους δρόμους
με το μπουφάν στους ώμους
και τα πουκαμισάκια τα κοντομάνικα.

Χαμο-γελάστε (είναι μεταδοτικό...)

Σίγουρα κάποιοι από εσάς το έχετε δει.Αλλά αξίζει να το ξανα-δείτε!!!!

Αφιερωμένο στη Φούλη και σε όλους τους γατόφιλους! :-)