Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009

Μάρθα


Τώρα που ηρέμησα λίγο μπορώ να σκεφτώ πιο ψύχραιμα.Δεν έχει φύγει από το μυαλό μου ούτε στιγμή.Ανυπομονούσα μια μέρα να τη γνωρίσω από κοντά.Έχω γνωρίσει,λατρέψει ερωτευτεί πολλά σκυλιά στη ζωή μου.Αλλά πάντα ήθελα να γνωρίσω μία Νεράιδο-σκυλίτσα.Φυσικά η Μάρθα είχε κάτι το μαγικό από την ημέρα που γεννήθηκε.Κάτι την οδήγησε στο συγκεκριμένο οικόπεδο στο Καπανδρίτι.Ήξερε ότι ήταν στο σωστό μέρος.Κατάλαβε ότι αυτό το μέρος είχε κάτι το μαγικό και παραμυθένιο ταυτόχρονα.

Περνάνε μερικές μέρες χωρίς ανταπόκριση απο το ζευγάρι που ζούσε μέσα στο σπίτι.Η Μάρθα ήξερε όμως.Ήταν υπομονετική.Μέχρι που ήρθε το πλήρωμα του χρόνου.Ξαφνικά η εξώπορtα του σπιτιού ανοίγει.Βγαίνει ένας καλοσυνάτος Κύριος με λίιιγα παραπανίσια κιλάκια!Μπαίνει στο αυτοκίνητό του.Το ένσικτο του κυνηγού ξυπνάει μέσα της και αρχίζει να κυνηγά το αυτοκίνητο.Φτάνουν στη πλατεία του χωριού και εκεί το αμάξι χάνεται μέσα στη κίνηση του δρόμου.

Στη πλατεία του χωριού οι προοπτικές επιβίωσης ήταν καλές.Υπήρχαν 2-3 ταβέρνες μα είχε κα άλλα σκυλιά έκει.Όπότε η Μαρθα σαν πιο μικροκαμωμένη που ήταν έχανε πάντα τη μερίδα του λέοντος.

Ο Κύριος γύρισε σπίτι του.Με μία κονσέρβα.Τι έγινε;Τον ρώτησε η γυναίκα του.Εντάξει λέει ο σύζυγος.Την πήγα στη πλατεία.Αλλά άμα καταφέρει να ξαναέρθει θα τη κρατήσουμε.

Η Μάρθα,εν τω μεταξύ, δυσανασχετούσε.Είχε μείνει μισή επειδή έτρωγε...ψίχουλα.Στο μεταξύ η Κυρία του σπιτιού άνοιγε τη πόρτα με την λαχτάρα να μην τη δει τη Μάρθα στο οικόπεδο.

Η Μάρθα όμως είχε άλλα σχέδια.Την τέταρτη μέρα στη πλατεία δεν άντεξε.Αργά το απόγευμα ξεκινέι για...το σπίτι της.Αποκαμωμένη φτάνει αργα το βράδυ και τρυπώνει από μία τρύπα της περίφραξης.Την παίρνει ο ύπνος στο χαλάκι της εξώπορτας.

Τυν άλλη μέρα το πρωί ό Κύριος ετοιμάζεται γα να πάει στη δουλειά του.Ανοίγει τη πόρτα.Ακούει ένα θρόισμα στους θάμνους δίπλα από το γκαράζ του αυτοκινήτου.Τα βλέμματά τους συναντήθηκαν.Αυτό ήταν.Η κονσέρβα ανοίχτηκε!

Από δω και πέρα ανοίχτηκε ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή της Μάρθας.Η καλή Κυρία την τάιζε κάθε μέρα.Νερό είχε πάντα φρέσκο στη διάθεσή της και ένα ολόκληρο οικόπεδο όλο δικό της να αλωνίζει!Ο Κύριος η χάιδευε τρυφερά στο κεφαλάκι κάθε φορά που έβγαινε στο κήπο.Ήταν ευτυχισμένη!!!

Ο καιρός πέρναγε ευχάριστα.Το δέσιμο μεταξύ του ζευγαριού και της Μάρθας δυνάμωνε.Μέρα με τη μέρα όλο και πιο πολύ.Ήταν και οι τρεις ευτυχισμένοι.Το ζευγάρι απόλαμβανε την παρέα της Μάρθας.Τα παιδιά τους είχαν μεγαλώσει και ανοίξει τα δικά σπιτικά οπότε τους έλειπε μια παρέα.

Η Μάρθα μεγάλωνε και ομόρφαινε!Οι επίδοξοι μνηστήρες πολλοι όπως και οι τρύπες στη περίφραξη του οικοπέδου!Ήρθε η ώρα της στείρωσης.Η Μάρθα απολάμβανε τα χάδια της Κυρίας καθώς ο Κύριος οδηγούσε το αμάξι προς το κτηνιατρείο.Τα πράγματα όμως θα έπερναν δραματική τροπή.Κανείς δε περίμενε τις δραματικες εξελίξεις που ελόχευαν στο εγγύς μέλον.

Οι τυπικές εξετάσεις πριν την νάρκωση έδειξαν κάτι που δε το περίμενε κανείς.Αλήθεια ήταν σε τόσο προχωρημένο στάδιο που η ευθανασία ήταν μονόδρομος;

Οι Νεράιδες,όμως,παραμένουν πάντα ζωντανές.Η Μαρθα θα σας κοιτάει από εκει ψηλά ευυχισμένη.

Στεφανία φιλενάδα μου και Νίκο αγαπημένε μου Παραμυθά.Η ζωή της ήταν σύντομη αλλά τόσο γεμάτη στο τέλος σαν να είχε ζήσει μέχρι τα βαθιά της γεράματα.Δεν θέλει να σας βλέπει στεναχωρημένους.Έζησε ευτυχισμένα κόντα σας και το τελευταίο που θέλει είναι να σας βλέπει στεναχωρημένους.

Αναφέτς μου Καλή μου Μάγισσα Νεράιδα του Βοσπόρου έχεις απόλυτο δίκιο.Σοκαρίστηκα.Τώρα που γράφω δε ντρέπομαι να το πω.Κλαίω.Όχι καλή μου φίλη μην ανησυχείς.Απλά με τους φίλους μου μου αρέσει να είμαι ειλικρινής.Σοκαρίστηκα με την χθεσινή σου αναγγελία.Στεναχωριέμαι που δε θα τη χαιδέψω ΠΟΤΕ.Μη σε πάρουν και εσένα τα δάκρυα τώρα.Με πήραν εμένα τα...ζουμιά φτάνει και για τους δυο μας.Ναι.Και οι άντρες κλαίνε.Γνωρίζω ότι εσύ είσαι σε καλά χέρια.Να είναι καλά ο Νίκος.

Η Μάρθα πάντως έχει καλή παρέα.Τον Πύρρο μου που βγήκε μια μέρα βόλτα και δε ξαναγύρισε.Την Καρμεν και το Ρέμο.Ξέρω ότι τα τρία σκυλιά που πέρασαν από τα χέρια μου βολτάρουν σιμά της στο σκυλό-παράδεισο.Είμαι σίγουρος οτί υπάρχει τέτοιο μέρος.Εδώ υπάρχει ανθρώπινος παράδεισος.Δεν θα υπάρχει κάτι αντίστοιχο για τον καλύτερο φίλο του ανθρώπου;

Η Μάρθα όσο αναπάντεχα γέμισε τη ζωή σας άλλο τόσο αναπάντεχα έφυγε.Μη βιαστείς να πάρεις,αν το αποφασίσετε ποτέ,άλλο σκύλο.Άσε να περάσει ο καιρός.Οι πληγές είνα ακόμα νωπές.Με το πρώτο σου σκυλί έχεις το μεγαλύτερο δέσιμο.Δεν έκλαψα ούτε για την Κάρμεν ούτε για τον Πύρρο όσο έκλαψα για τον Ρέμο που ήταν το πρώτο σκυλί της οικογένειάς μου.

Σε φιλώ και σε ευχαριστώ για όλα ΚΜΝΒ μου.Σε ευχαριστώ που έχες καταλάβει τόσο καλά τα αισθήματά μου.Θα επαναλάβω για πολλοστή φορα την επιθυμία μου κάποια μέρα να τα πούμε από κόντα κάποια στιγμή.Να είσαι πάντα καλά!!