Πρόσεξε την απληστία
ζήλια φθόνο και κακία
Ζήτα πάντα την αλήθεια
Μάθε κάθε σου συνήθεια
Φίλε μου μην ξεχαστείς
και όσα σου 'πε να θυμηθείς
Ξύπνιο να έχεις το μυαλό
και να μην κάνεις το κακό...
Το παρακάτω βίντεο εμένα μου άρεσε αρκετά.Ένας άλλος τίτλος του θα μπορούσε να είναι η παροιμία "Όποιος θέλει τα πολλά χάνει και τα λίγα" ή "Όποιος βιάζεται σκοντάφτει".Πάντως καλό είναι να ακούμε και τους άλλους πριν περάσουμε στην πράξη.
Βεβαίως το να ακούς,στις μέρες μας,έχει γίνει πολύ δύκολο.Οι περισσότεροι νομίζουμε ότι τα ξέρουμε όλα και όχι μόνο δεν ακούμε αλλά κάνουμε κι τους έξυπνους.Δεν είναι σωστό να ακούς κάποιον με μεγαλύτερη πείρα η εμπειρία σε ένα θέμα.
ΣΟΦΟ ΕΙΝΑΙ!!
Υ.Γ.:Το ποιήμα στην αρχή της ανάρτησης δεν είναι δικό μου.Παραποιήσα ελαφρώς ένα παλιό τραγούδι του Νίκου Πιλάβιου από τον δίσκο "Ο Παραμυθάς" ώστε να ταιριάζει με την ανάρτηση μου.Η παραποίηση έγινε χωρίς την άδεια του δημιουργού και ελπίζω να με συγχωρέσει.Για την ιστορία το γνήσιο είναι αυτό:
Πρόσεξε την λαιμαργία
ζήλια φθόνο και κακία
Ζήτα πάντα την αλήθεια
Μάθε κάθε σου συνήθεια
Παραμυθά μην ξεχαστείς
κι όσα σου 'πε να θυμηθείς
Ξύπνιο να 'χεις το μυαλό
και να μην κάνεις το κακό
Πρόσεξε Παραμυθά...
Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2010
Δευτέρα 25 Ιανουαρίου 2010
H μεγάλη μέρα πλησιάζει!!!
Το ραντεβού είναι για την Κυριακή 31/1/2010 στην Ηelexpo στο Μαρούσι στις 17:00 η ώρα το απόγευμα στην αίθουσα 3!!Ο Παραμυθάς,Νίκος Πιλάβιος,μας περιμένει όλους!!!!
Για να θυμούνται οι Παραμυθομεγαλομένοι και να μαθαίνουν οι νεώτεροι...
Για να θυμούνται οι Παραμυθομεγαλομένοι και να μαθαίνουν οι νεώτεροι...
Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2010
ΑΣ ΠΑΨΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΓΩΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΣ ΚΟΙΤΑΞΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ!!!
Προς ΕΡΤ
Η Επιστολή που στείλαμε εγγράφως στην ΕΡΤ οι 34 παραγωγοί προγραμμάτων της ΕΡΤ Digital. Όσοι μπορείτε προωθήστε ή βάλτε την στα blog σας.
Αθήνα 12-01-2010
Προς ΕΡΤ ΑΕ
Υπ` όψη ΔΣ.
Κοιν. Κ.Πάνο Λουκάκο
Εντεταλμένο σύμβουλο και υπεύθυνο για θέματα ψηφιακής
Αγαπητοί κύριοι,
όπως γνωρίζετε, στις 31-12-2009 έληξε η προθεσμία κατά την οποία η ΕΡΤ ΑΕ όφειλε να εξοφλήσει τις οφειλές που προκύπτουν από τις μεταξύ μας υπογεγραμμένες συμβάσεις, για την παραγωγή τηλεοπτικού προγράμματος για ΑμεΑ.
Δυστυχώς έως και σήμερα και ενώ έχουμε εκπληρώσει όλες τις συμβατικές μας υποχρεώσεις, δεν έχουμε εισπράξει ούτε ένα ευρώ από το σύνολο των χρημάτων που μας οφείλονται. Επιπροσθέτως η υπεύθυνη οικονομικών υπηρεσιών κα. Δ. Φακλή μας ενημέρωσε ότι η ΕΡΤ δεν μπορεί να μας πληρώσει από ίδιους πόρους διότι τότε δεν θα εισπράξει τα χρήματα από τον φορέα χρηματοδότησης και αυτά θα χαθούν.
Όλα αυτά τα χρόνια, οι περισσότεροι από εμάς έχουμε συνεργαστεί αρμονικά με την ΕΡΤ παραδίδοντας εκατοντάδες ώρες τηλεοπτικού προγράμματος, στηρίζοντας με κάθε τρόπο την Δημόσια τηλεόραση. Δυστυχώς σήμερα, με αφορμή την μη έγκαιρη εξόφληση μας, δημιουργούνται τεράστια και δισεπίλυτα οικονομικά προβλήματα που απειλούν την επαγγελματική μας υπόσταση, τις σχέσεις μας με τους συνεργάτες και πολύ περισσότερο τις υποχρεώσεις μας προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία. Αυτή την στιγμή δεν υπάρχουν χρήματα για να πληρωθεί έως τις 20/01/2010 το τεράστιο ποσό που αφορά ΦΠΑ , ΦΜΥ και εισφορές στο ΙΚΑ.
Στο διάστημα υλοποίησης αυτών των παραγωγών, αρκετοί από εμάς αναγκασθήκαμε να δανειστούμε με επαχθείς όρους, να βάλουμε υποθήκες τα σπίτια μας, να ζητήσουμε πίστωση από συνεργάτες και προμηθευτές, βασιζόμενοι στην μεταξύ μας σύμβαση και στην ρητή διαβεβαίωση ότι θα έχουμε εξοφληθεί το αργότερο έως 31-12-2009.
Αγαπητά μέλη του ΔΣ της ΕΡΤ ΑΕ, επειδή βρισκόμαστε σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση θα θέλαμε να μας ενημερώσετε εγγράφως εντός 3 ημερών για τις προθέσεις της εταιρείας σχετικά με τον χρόνο και τον τρόπο πληρωμής των ανειλημμένων υποχρεώσεών της προς εμάς.
Με λύπη μας σας ενημερώνουμε ότι μετά την λήξη της ανωτέρω προθεσμίας θα αναγκαστούμε να ασκήσουμε κάθε νόμιμο δικαίωμά μας για να διασφαλίσουμε τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεών μας.
Με τιμή
Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2010
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ !!
Αφιερωμένο σε όλους τους φίλους μου.Σας ευχαριστώ που είσαστε μαζί μου.Με σας η κάθε μέρα είναι γιορτή!!!Τα καλύτερα έρχονται!! ΑΦ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!!
Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2009
Μάρθα
Τώρα που ηρέμησα λίγο μπορώ να σκεφτώ πιο ψύχραιμα.Δεν έχει φύγει από το μυαλό μου ούτε στιγμή.Ανυπομονούσα μια μέρα να τη γνωρίσω από κοντά.Έχω γνωρίσει,λατρέψει ερωτευτεί πολλά σκυλιά στη ζωή μου.Αλλά πάντα ήθελα να γνωρίσω μία Νεράιδο-σκυλίτσα.Φυσικά η Μάρθα είχε κάτι το μαγικό από την ημέρα που γεννήθηκε.Κάτι την οδήγησε στο συγκεκριμένο οικόπεδο στο Καπανδρίτι.Ήξερε ότι ήταν στο σωστό μέρος.Κατάλαβε ότι αυτό το μέρος είχε κάτι το μαγικό και παραμυθένιο ταυτόχρονα.
Περνάνε μερικές μέρες χωρίς ανταπόκριση απο το ζευγάρι που ζούσε μέσα στο σπίτι.Η Μάρθα ήξερε όμως.Ήταν υπομονετική.Μέχρι που ήρθε το πλήρωμα του χρόνου.Ξαφνικά η εξώπορtα του σπιτιού ανοίγει.Βγαίνει ένας καλοσυνάτος Κύριος με λίιιγα παραπανίσια κιλάκια!Μπαίνει στο αυτοκίνητό του.Το ένσικτο του κυνηγού ξυπνάει μέσα της και αρχίζει να κυνηγά το αυτοκίνητο.Φτάνουν στη πλατεία του χωριού και εκεί το αμάξι χάνεται μέσα στη κίνηση του δρόμου.
Στη πλατεία του χωριού οι προοπτικές επιβίωσης ήταν καλές.Υπήρχαν 2-3 ταβέρνες μα είχε κα άλλα σκυλιά έκει.Όπότε η Μαρθα σαν πιο μικροκαμωμένη που ήταν έχανε πάντα τη μερίδα του λέοντος.
Ο Κύριος γύρισε σπίτι του.Με μία κονσέρβα.Τι έγινε;Τον ρώτησε η γυναίκα του.Εντάξει λέει ο σύζυγος.Την πήγα στη πλατεία.Αλλά άμα καταφέρει να ξαναέρθει θα τη κρατήσουμε.
Η Μάρθα,εν τω μεταξύ, δυσανασχετούσε.Είχε μείνει μισή επειδή έτρωγε...ψίχουλα.Στο μεταξύ η Κυρία του σπιτιού άνοιγε τη πόρτα με την λαχτάρα να μην τη δει τη Μάρθα στο οικόπεδο.
Η Μάρθα όμως είχε άλλα σχέδια.Την τέταρτη μέρα στη πλατεία δεν άντεξε.Αργά το απόγευμα ξεκινέι για...το σπίτι της.Αποκαμωμένη φτάνει αργα το βράδυ και τρυπώνει από μία τρύπα της περίφραξης.Την παίρνει ο ύπνος στο χαλάκι της εξώπορτας.
Τυν άλλη μέρα το πρωί ό Κύριος ετοιμάζεται γα να πάει στη δουλειά του.Ανοίγει τη πόρτα.Ακούει ένα θρόισμα στους θάμνους δίπλα από το γκαράζ του αυτοκινήτου.Τα βλέμματά τους συναντήθηκαν.Αυτό ήταν.Η κονσέρβα ανοίχτηκε!
Από δω και πέρα ανοίχτηκε ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή της Μάρθας.Η καλή Κυρία την τάιζε κάθε μέρα.Νερό είχε πάντα φρέσκο στη διάθεσή της και ένα ολόκληρο οικόπεδο όλο δικό της να αλωνίζει!Ο Κύριος η χάιδευε τρυφερά στο κεφαλάκι κάθε φορά που έβγαινε στο κήπο.Ήταν ευτυχισμένη!!!
Ο καιρός πέρναγε ευχάριστα.Το δέσιμο μεταξύ του ζευγαριού και της Μάρθας δυνάμωνε.Μέρα με τη μέρα όλο και πιο πολύ.Ήταν και οι τρεις ευτυχισμένοι.Το ζευγάρι απόλαμβανε την παρέα της Μάρθας.Τα παιδιά τους είχαν μεγαλώσει και ανοίξει τα δικά σπιτικά οπότε τους έλειπε μια παρέα.
Η Μάρθα μεγάλωνε και ομόρφαινε!Οι επίδοξοι μνηστήρες πολλοι όπως και οι τρύπες στη περίφραξη του οικοπέδου!Ήρθε η ώρα της στείρωσης.Η Μάρθα απολάμβανε τα χάδια της Κυρίας καθώς ο Κύριος οδηγούσε το αμάξι προς το κτηνιατρείο.Τα πράγματα όμως θα έπερναν δραματική τροπή.Κανείς δε περίμενε τις δραματικες εξελίξεις που ελόχευαν στο εγγύς μέλον.
Οι τυπικές εξετάσεις πριν την νάρκωση έδειξαν κάτι που δε το περίμενε κανείς.Αλήθεια ήταν σε τόσο προχωρημένο στάδιο που η ευθανασία ήταν μονόδρομος;
Οι Νεράιδες,όμως,παραμένουν πάντα ζωντανές.Η Μαρθα θα σας κοιτάει από εκει ψηλά ευυχισμένη.
Στεφανία φιλενάδα μου και Νίκο αγαπημένε μου Παραμυθά.Η ζωή της ήταν σύντομη αλλά τόσο γεμάτη στο τέλος σαν να είχε ζήσει μέχρι τα βαθιά της γεράματα.Δεν θέλει να σας βλέπει στεναχωρημένους.Έζησε ευτυχισμένα κόντα σας και το τελευταίο που θέλει είναι να σας βλέπει στεναχωρημένους.
Αναφέτς μου Καλή μου Μάγισσα Νεράιδα του Βοσπόρου έχεις απόλυτο δίκιο.Σοκαρίστηκα.Τώρα που γράφω δε ντρέπομαι να το πω.Κλαίω.Όχι καλή μου φίλη μην ανησυχείς.Απλά με τους φίλους μου μου αρέσει να είμαι ειλικρινής.Σοκαρίστηκα με την χθεσινή σου αναγγελία.Στεναχωριέμαι που δε θα τη χαιδέψω ΠΟΤΕ.Μη σε πάρουν και εσένα τα δάκρυα τώρα.Με πήραν εμένα τα...ζουμιά φτάνει και για τους δυο μας.Ναι.Και οι άντρες κλαίνε.Γνωρίζω ότι εσύ είσαι σε καλά χέρια.Να είναι καλά ο Νίκος.
Η Μάρθα πάντως έχει καλή παρέα.Τον Πύρρο μου που βγήκε μια μέρα βόλτα και δε ξαναγύρισε.Την Καρμεν και το Ρέμο.Ξέρω ότι τα τρία σκυλιά που πέρασαν από τα χέρια μου βολτάρουν σιμά της στο σκυλό-παράδεισο.Είμαι σίγουρος οτί υπάρχει τέτοιο μέρος.Εδώ υπάρχει ανθρώπινος παράδεισος.Δεν θα υπάρχει κάτι αντίστοιχο για τον καλύτερο φίλο του ανθρώπου;
Η Μάρθα όσο αναπάντεχα γέμισε τη ζωή σας άλλο τόσο αναπάντεχα έφυγε.Μη βιαστείς να πάρεις,αν το αποφασίσετε ποτέ,άλλο σκύλο.Άσε να περάσει ο καιρός.Οι πληγές είνα ακόμα νωπές.Με το πρώτο σου σκυλί έχεις το μεγαλύτερο δέσιμο.Δεν έκλαψα ούτε για την Κάρμεν ούτε για τον Πύρρο όσο έκλαψα για τον Ρέμο που ήταν το πρώτο σκυλί της οικογένειάς μου.
Σε φιλώ και σε ευχαριστώ για όλα ΚΜΝΒ μου.Σε ευχαριστώ που έχες καταλάβει τόσο καλά τα αισθήματά μου.Θα επαναλάβω για πολλοστή φορα την επιθυμία μου κάποια μέρα να τα πούμε από κόντα κάποια στιγμή.Να είσαι πάντα καλά!!
Περνάνε μερικές μέρες χωρίς ανταπόκριση απο το ζευγάρι που ζούσε μέσα στο σπίτι.Η Μάρθα ήξερε όμως.Ήταν υπομονετική.Μέχρι που ήρθε το πλήρωμα του χρόνου.Ξαφνικά η εξώπορtα του σπιτιού ανοίγει.Βγαίνει ένας καλοσυνάτος Κύριος με λίιιγα παραπανίσια κιλάκια!Μπαίνει στο αυτοκίνητό του.Το ένσικτο του κυνηγού ξυπνάει μέσα της και αρχίζει να κυνηγά το αυτοκίνητο.Φτάνουν στη πλατεία του χωριού και εκεί το αμάξι χάνεται μέσα στη κίνηση του δρόμου.
Στη πλατεία του χωριού οι προοπτικές επιβίωσης ήταν καλές.Υπήρχαν 2-3 ταβέρνες μα είχε κα άλλα σκυλιά έκει.Όπότε η Μαρθα σαν πιο μικροκαμωμένη που ήταν έχανε πάντα τη μερίδα του λέοντος.
Ο Κύριος γύρισε σπίτι του.Με μία κονσέρβα.Τι έγινε;Τον ρώτησε η γυναίκα του.Εντάξει λέει ο σύζυγος.Την πήγα στη πλατεία.Αλλά άμα καταφέρει να ξαναέρθει θα τη κρατήσουμε.
Η Μάρθα,εν τω μεταξύ, δυσανασχετούσε.Είχε μείνει μισή επειδή έτρωγε...ψίχουλα.Στο μεταξύ η Κυρία του σπιτιού άνοιγε τη πόρτα με την λαχτάρα να μην τη δει τη Μάρθα στο οικόπεδο.
Η Μάρθα όμως είχε άλλα σχέδια.Την τέταρτη μέρα στη πλατεία δεν άντεξε.Αργά το απόγευμα ξεκινέι για...το σπίτι της.Αποκαμωμένη φτάνει αργα το βράδυ και τρυπώνει από μία τρύπα της περίφραξης.Την παίρνει ο ύπνος στο χαλάκι της εξώπορτας.
Τυν άλλη μέρα το πρωί ό Κύριος ετοιμάζεται γα να πάει στη δουλειά του.Ανοίγει τη πόρτα.Ακούει ένα θρόισμα στους θάμνους δίπλα από το γκαράζ του αυτοκινήτου.Τα βλέμματά τους συναντήθηκαν.Αυτό ήταν.Η κονσέρβα ανοίχτηκε!
Από δω και πέρα ανοίχτηκε ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή της Μάρθας.Η καλή Κυρία την τάιζε κάθε μέρα.Νερό είχε πάντα φρέσκο στη διάθεσή της και ένα ολόκληρο οικόπεδο όλο δικό της να αλωνίζει!Ο Κύριος η χάιδευε τρυφερά στο κεφαλάκι κάθε φορά που έβγαινε στο κήπο.Ήταν ευτυχισμένη!!!
Ο καιρός πέρναγε ευχάριστα.Το δέσιμο μεταξύ του ζευγαριού και της Μάρθας δυνάμωνε.Μέρα με τη μέρα όλο και πιο πολύ.Ήταν και οι τρεις ευτυχισμένοι.Το ζευγάρι απόλαμβανε την παρέα της Μάρθας.Τα παιδιά τους είχαν μεγαλώσει και ανοίξει τα δικά σπιτικά οπότε τους έλειπε μια παρέα.
Η Μάρθα μεγάλωνε και ομόρφαινε!Οι επίδοξοι μνηστήρες πολλοι όπως και οι τρύπες στη περίφραξη του οικοπέδου!Ήρθε η ώρα της στείρωσης.Η Μάρθα απολάμβανε τα χάδια της Κυρίας καθώς ο Κύριος οδηγούσε το αμάξι προς το κτηνιατρείο.Τα πράγματα όμως θα έπερναν δραματική τροπή.Κανείς δε περίμενε τις δραματικες εξελίξεις που ελόχευαν στο εγγύς μέλον.
Οι τυπικές εξετάσεις πριν την νάρκωση έδειξαν κάτι που δε το περίμενε κανείς.Αλήθεια ήταν σε τόσο προχωρημένο στάδιο που η ευθανασία ήταν μονόδρομος;
Οι Νεράιδες,όμως,παραμένουν πάντα ζωντανές.Η Μαρθα θα σας κοιτάει από εκει ψηλά ευυχισμένη.
Στεφανία φιλενάδα μου και Νίκο αγαπημένε μου Παραμυθά.Η ζωή της ήταν σύντομη αλλά τόσο γεμάτη στο τέλος σαν να είχε ζήσει μέχρι τα βαθιά της γεράματα.Δεν θέλει να σας βλέπει στεναχωρημένους.Έζησε ευτυχισμένα κόντα σας και το τελευταίο που θέλει είναι να σας βλέπει στεναχωρημένους.
Αναφέτς μου Καλή μου Μάγισσα Νεράιδα του Βοσπόρου έχεις απόλυτο δίκιο.Σοκαρίστηκα.Τώρα που γράφω δε ντρέπομαι να το πω.Κλαίω.Όχι καλή μου φίλη μην ανησυχείς.Απλά με τους φίλους μου μου αρέσει να είμαι ειλικρινής.Σοκαρίστηκα με την χθεσινή σου αναγγελία.Στεναχωριέμαι που δε θα τη χαιδέψω ΠΟΤΕ.Μη σε πάρουν και εσένα τα δάκρυα τώρα.Με πήραν εμένα τα...ζουμιά φτάνει και για τους δυο μας.Ναι.Και οι άντρες κλαίνε.Γνωρίζω ότι εσύ είσαι σε καλά χέρια.Να είναι καλά ο Νίκος.
Η Μάρθα πάντως έχει καλή παρέα.Τον Πύρρο μου που βγήκε μια μέρα βόλτα και δε ξαναγύρισε.Την Καρμεν και το Ρέμο.Ξέρω ότι τα τρία σκυλιά που πέρασαν από τα χέρια μου βολτάρουν σιμά της στο σκυλό-παράδεισο.Είμαι σίγουρος οτί υπάρχει τέτοιο μέρος.Εδώ υπάρχει ανθρώπινος παράδεισος.Δεν θα υπάρχει κάτι αντίστοιχο για τον καλύτερο φίλο του ανθρώπου;
Η Μάρθα όσο αναπάντεχα γέμισε τη ζωή σας άλλο τόσο αναπάντεχα έφυγε.Μη βιαστείς να πάρεις,αν το αποφασίσετε ποτέ,άλλο σκύλο.Άσε να περάσει ο καιρός.Οι πληγές είνα ακόμα νωπές.Με το πρώτο σου σκυλί έχεις το μεγαλύτερο δέσιμο.Δεν έκλαψα ούτε για την Κάρμεν ούτε για τον Πύρρο όσο έκλαψα για τον Ρέμο που ήταν το πρώτο σκυλί της οικογένειάς μου.
Σε φιλώ και σε ευχαριστώ για όλα ΚΜΝΒ μου.Σε ευχαριστώ που έχες καταλάβει τόσο καλά τα αισθήματά μου.Θα επαναλάβω για πολλοστή φορα την επιθυμία μου κάποια μέρα να τα πούμε από κόντα κάποια στιγμή.Να είσαι πάντα καλά!!
Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2009
Η ψεύτικη δύναμη της εξουσίας.
Τις σκέψεις που θα σας γράψω παρακάτω είχα σκοπό να τις γράψω ως σχόλιο στο τελευταίο post του Παραμυθά μας.Εκτός από το ωραίο ντοκιμαντέρ για το έπος του 1940 αναφέρει και μία αληθινή ιστορία του από τον καιρό που υπηρετούσε τη στρατιωτική του Θητεία.Ένας ανώτερος του που του έκανε τη ζωή δύσκολη επειδή μόνο και μόνο μπορούσε να το κάνει.
Αναρωτιέμαι.Γιατί μας "μεθάει" τόσο η απόκτηση οποιασδήποτε εξουσίας στα χέρια μας;Γιατί μόλις την αποκτήσουμε τη χρησιμοποιούμε,συνήθως,λανθασμένα;Γιατί μια στολή (όχι πάντα στρατιωτική) ή ένα γαλόνι αλλοιώνει τόσο αρνητικά τον πραγματικό χαρακτήρα μας;Συνήθως θέλουμε να καταπιέσουμε κάποιον και εμείς με τη σειρά μας όπως είχαν κάνει και με εμάς.
Δε λέω ότι όλοι οι άνθρωποι είναι έτσι.Υπάρχουν πάντα οι εξαιρέσεις στον κάθε κανόνα.Δε ξέρω για εσάς ΑΦ μου.
Πόσοι από σας πηγαίνετε χαρούμενοι κάθε πρωί στη δουλειά σας;Είμαι σίγουρος ότι όλοι επιθυμούμε να είμαστε παραγωγικοί.Και πόσο ικανοποίηση αισθανόμαστε όταν προσφέρουμε. Αλλά καταλαβαίνετε ότι δεν εξαρτάται μόνο από εμάς.Θέλουμε να ακούμε και το μπράβο από τον προϊστάμενό μας.Είναι η επιβεβαίωση ότι κάναμε κάτι και το κάναμε καλά.
Το έχω νιώσει προσωπικά ότι πολλοί άνθρωποι όταν αποκτούν εξουσία νομίζουν ότι είναι το κέντρο του κόσμου.Ενεργώντας λανθασμένα πολλές φορές μέχρι να βρουν πως να τη χρησιμοποιήσουν σωστά.Εννοείται βέβαια ότι άμα αποκτήσω και εγώ εξουσία μπορεί να γίνω χειρότερος.Αλλά ελπίζω πως,άμα αποκτήσω ποτέ,θα έχω τη σύνεση να τη διαχειριστώ σωστά.Είπαμε είναι σαν ναρκωτικό.Σε ελέγχει,τον πρώτο καιρό τουλάχιστον,δεν την ελέγχεις.Πρέπει να πάψουμε να νοιώθουμε "κάποιοι" όταν,καλώς η κακώς,αποκτούμε μία άλφα εξουσία.Δεν είναι εύκολο όμως.Θέλει προσπάθεια.
Κρύβουν ένα παράπονο και μία πικρία τα γραφόμενά μου γιατί γράφτηκαν και εξαιτίας προσωπικών μου βιωμάτων.Τα προσωπικά μου βιώματα ήταν η αιτία.Η ιστορία του Π. ήταν η αφορμή.
Μακάρι να μη σταματήσουμε ποτέ να προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι και σωστοί άνθρωποι.Γιατί η ανθρωπιά στις μέρες τείνει υπό εξαφάνιση.
Σας ευχαριστώ ΑΦ μου γιατί χάρη και σε εσας πιστεύω ότι γινόμαι όλο και καλύτερος.
Αναρωτιέμαι.Γιατί μας "μεθάει" τόσο η απόκτηση οποιασδήποτε εξουσίας στα χέρια μας;Γιατί μόλις την αποκτήσουμε τη χρησιμοποιούμε,συνήθως,λανθασμένα;Γιατί μια στολή (όχι πάντα στρατιωτική) ή ένα γαλόνι αλλοιώνει τόσο αρνητικά τον πραγματικό χαρακτήρα μας;Συνήθως θέλουμε να καταπιέσουμε κάποιον και εμείς με τη σειρά μας όπως είχαν κάνει και με εμάς.
Δε λέω ότι όλοι οι άνθρωποι είναι έτσι.Υπάρχουν πάντα οι εξαιρέσεις στον κάθε κανόνα.Δε ξέρω για εσάς ΑΦ μου.
Πόσοι από σας πηγαίνετε χαρούμενοι κάθε πρωί στη δουλειά σας;Είμαι σίγουρος ότι όλοι επιθυμούμε να είμαστε παραγωγικοί.Και πόσο ικανοποίηση αισθανόμαστε όταν προσφέρουμε. Αλλά καταλαβαίνετε ότι δεν εξαρτάται μόνο από εμάς.Θέλουμε να ακούμε και το μπράβο από τον προϊστάμενό μας.Είναι η επιβεβαίωση ότι κάναμε κάτι και το κάναμε καλά.
Το έχω νιώσει προσωπικά ότι πολλοί άνθρωποι όταν αποκτούν εξουσία νομίζουν ότι είναι το κέντρο του κόσμου.Ενεργώντας λανθασμένα πολλές φορές μέχρι να βρουν πως να τη χρησιμοποιήσουν σωστά.Εννοείται βέβαια ότι άμα αποκτήσω και εγώ εξουσία μπορεί να γίνω χειρότερος.Αλλά ελπίζω πως,άμα αποκτήσω ποτέ,θα έχω τη σύνεση να τη διαχειριστώ σωστά.Είπαμε είναι σαν ναρκωτικό.Σε ελέγχει,τον πρώτο καιρό τουλάχιστον,δεν την ελέγχεις.Πρέπει να πάψουμε να νοιώθουμε "κάποιοι" όταν,καλώς η κακώς,αποκτούμε μία άλφα εξουσία.Δεν είναι εύκολο όμως.Θέλει προσπάθεια.
Κρύβουν ένα παράπονο και μία πικρία τα γραφόμενά μου γιατί γράφτηκαν και εξαιτίας προσωπικών μου βιωμάτων.Τα προσωπικά μου βιώματα ήταν η αιτία.Η ιστορία του Π. ήταν η αφορμή.
Μακάρι να μη σταματήσουμε ποτέ να προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι και σωστοί άνθρωποι.Γιατί η ανθρωπιά στις μέρες τείνει υπό εξαφάνιση.
Σας ευχαριστώ ΑΦ μου γιατί χάρη και σε εσας πιστεύω ότι γινόμαι όλο και καλύτερος.
Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2009
Ταξιδεύοντας στη ΖΩΗ
Η ώρα μπορεί να είναι περασμένη και σε 5 ώρες να πρέπει να πάω στη δουλειά αλλά θα πρέπει σε αυτό το σημείο να συμφωνήσω με μία φίλη. Είναι η πιο ήσυχη ώρα άμα θέλεις να γράψεις. Το σπίτι είναι σκοτεινό και υπό το φως του laptop και με τα ακουστικά στα αυτιά,με την αγαπημένη μου μουσική,μου ήρθε η έμπνευση.
Αυτή τη φορά φίλοι μου αποφάσισα να μιλήσω για ένα ταξίδι. Αυτό το ταξίδι το κάνουμε όλοι μας. Δεν έχει σημασία αν μας αρέσουν τα ταξίδια ή όχι. Δεν είναι σαν ένα από τα ταξίδια αναψυχής που επιλέγουμε εμείς που θα πάμε και τι θα κάνουμε.
Αυτό το ταξίδι ξεκινάει με πρώτο σταθμό τα γεννοφάσκια μας. Από τη στιγμή που θα ρίξουμε εκείνο το πρώτο κλάμα που είναι το εισιτήριο για αυτό το μαγικό ταξίδι. Ένα ταξίδι σε έναν κόσμο ρεαλιστικό και πραγματικό όσο κανέναν άλλο.
Σε αυτό το ταξίδι θα μας καθοδηγήσουν τα όνειρά μας. Θα στηριχτούμε στις ελπίδες μας. Θα βασιστούμε στους συνανθρώπους μας. Θα γνωρίσουμε ανθρώπους που θα γίνουν το άλλο μας μισό. Θα βιώσουμε καταστάσεις που θα μας γεμίσουν ανείπωτη χαρά. Αλλά και καταστάσεις που θα μας κάνουν να δακρύσουμε. Ανθρώπους που εμείς θα τους εμπιστευτούμε με το χέρι στη καρδιά και αυτή θα κοιτάξουν να εκμεταλλευτούν την αδυναμία μας. Προσπάθειες και κόπους να πηγαίνουν χαμένοι. Να είσαι σίγουρος για την επιτυχία σου σε κάτι και ξαφνικά να μένεις με άδεια χέρια.
Επίσης,σε αυτό το ταξίδι,θα κάτσεις να μιλήσεις με τον εαυτό σου. Θα κάτσεις να τα βρεις με τον εαυτό σου. Θα τον βρίσεις,θα τον κατηγορήσεις,θα τον μειώσεις. Θα τον χαρακτηρίσεις με διάφορα κοσμητικά επίθετα. Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω θα είναι κάποιες ενέργειες ή πράξεις που έκανες. Που,αναγκαστικά,επηρέασαν και τους άλλους γύρω σου.
Γιατί με το περιβάλλον αλληλεπιδρούμε όλοι. Ότι κάνουμε έχει άμεσο αντίκτυπο στο περίγυρό μας. Αλλά πάνω από όλα σε αυτό το ταξίδι θα μάθουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας. Αλλά αυτό είναι το πιο δύσκολο από όλα.
Ένα ταξίδι με πολλούς σταθμούς. Πολλές φορές θα κατέβουμε στη λάθος στάση. Κάποιες άλλες όμως θα κατέβουμε στη σωστή. Και στις δύο περιπτώσεις θα βιώσουμε καταστάσεις που θα μας ωριμάσουν και θα μας κάνουν να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας.<<Γνώθι σαυτόν>> που είπε και ο Χείλων Δαμαγνήτης ο Λακεδαιμόνιος
Γιατί σε αυτό ταξίδι αυτό είναι το πιο δύσκολο πράγμα στο οποίο θα πρέπει να εμβαθύνουμε. Να γνωρίσουμε τον εαυτό μας.
Μήπως τελικά ο προορισμός αυτού του ταξιδιού είναι να γνωρίσουμε τον εαυτό μας;Μέσα από τις διάφορες κατα-στάσεις να ανακαλύπτουμε κάθε φορά ένα καινούριο κομμάτι του;
Δε ξέρω ποια είναι η γνώμη σας στο μεταμεσονύκτιο <<παραλήρημα>> μου αλλά θα ήταν ενδιαφέρων να τις εκθέσετε.
Ο γράφων θέλει να ευχαριστήσει το Δημήτρη για το ερέθισμα που του έδωσε για να γράψει τα παραπάνω. Ευελπιστώ,σε όσους τα διαβάσουν,να τα βρούνε αρεστά.
Εις το επανιδείν Φίλοι Μου.
Αυτή τη φορά φίλοι μου αποφάσισα να μιλήσω για ένα ταξίδι. Αυτό το ταξίδι το κάνουμε όλοι μας. Δεν έχει σημασία αν μας αρέσουν τα ταξίδια ή όχι. Δεν είναι σαν ένα από τα ταξίδια αναψυχής που επιλέγουμε εμείς που θα πάμε και τι θα κάνουμε.
Αυτό το ταξίδι ξεκινάει με πρώτο σταθμό τα γεννοφάσκια μας. Από τη στιγμή που θα ρίξουμε εκείνο το πρώτο κλάμα που είναι το εισιτήριο για αυτό το μαγικό ταξίδι. Ένα ταξίδι σε έναν κόσμο ρεαλιστικό και πραγματικό όσο κανέναν άλλο.
Σε αυτό το ταξίδι θα μας καθοδηγήσουν τα όνειρά μας. Θα στηριχτούμε στις ελπίδες μας. Θα βασιστούμε στους συνανθρώπους μας. Θα γνωρίσουμε ανθρώπους που θα γίνουν το άλλο μας μισό. Θα βιώσουμε καταστάσεις που θα μας γεμίσουν ανείπωτη χαρά. Αλλά και καταστάσεις που θα μας κάνουν να δακρύσουμε. Ανθρώπους που εμείς θα τους εμπιστευτούμε με το χέρι στη καρδιά και αυτή θα κοιτάξουν να εκμεταλλευτούν την αδυναμία μας. Προσπάθειες και κόπους να πηγαίνουν χαμένοι. Να είσαι σίγουρος για την επιτυχία σου σε κάτι και ξαφνικά να μένεις με άδεια χέρια.
Επίσης,σε αυτό το ταξίδι,θα κάτσεις να μιλήσεις με τον εαυτό σου. Θα κάτσεις να τα βρεις με τον εαυτό σου. Θα τον βρίσεις,θα τον κατηγορήσεις,θα τον μειώσεις. Θα τον χαρακτηρίσεις με διάφορα κοσμητικά επίθετα. Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω θα είναι κάποιες ενέργειες ή πράξεις που έκανες. Που,αναγκαστικά,επηρέασαν και τους άλλους γύρω σου.
Γιατί με το περιβάλλον αλληλεπιδρούμε όλοι. Ότι κάνουμε έχει άμεσο αντίκτυπο στο περίγυρό μας. Αλλά πάνω από όλα σε αυτό το ταξίδι θα μάθουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας. Αλλά αυτό είναι το πιο δύσκολο από όλα.
Ένα ταξίδι με πολλούς σταθμούς. Πολλές φορές θα κατέβουμε στη λάθος στάση. Κάποιες άλλες όμως θα κατέβουμε στη σωστή. Και στις δύο περιπτώσεις θα βιώσουμε καταστάσεις που θα μας ωριμάσουν και θα μας κάνουν να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας.<<Γνώθι σαυτόν>> που είπε και ο Χείλων Δαμαγνήτης ο Λακεδαιμόνιος
Γιατί σε αυτό ταξίδι αυτό είναι το πιο δύσκολο πράγμα στο οποίο θα πρέπει να εμβαθύνουμε. Να γνωρίσουμε τον εαυτό μας.
Μήπως τελικά ο προορισμός αυτού του ταξιδιού είναι να γνωρίσουμε τον εαυτό μας;Μέσα από τις διάφορες κατα-στάσεις να ανακαλύπτουμε κάθε φορά ένα καινούριο κομμάτι του;
Δε ξέρω ποια είναι η γνώμη σας στο μεταμεσονύκτιο <<παραλήρημα>> μου αλλά θα ήταν ενδιαφέρων να τις εκθέσετε.
Ο γράφων θέλει να ευχαριστήσει το Δημήτρη για το ερέθισμα που του έδωσε για να γράψει τα παραπάνω. Ευελπιστώ,σε όσους τα διαβάσουν,να τα βρούνε αρεστά.
Εις το επανιδείν Φίλοι Μου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)